Op dinsdag 13 december bezocht het 7de jaar Brussel. In de voormiddag stond een wandelzoektocht in het centrum op het programma en ’s namiddags een rondleiding in het Federaal Parlement.

De wandelzoektocht startte voor het station Brussel-Centraal in de gietende regen. De ene groep deed de tocht met de heer Demely, de andere met mevrouw Verspeelt. De weergoden waren 7B duidelijk ongunstig gezind! Of toch niet … na een tiental minuten stopte de regenval en bleef het droog. De tocht bracht ons o.a. langs de Sint-Hubertusgalerijen, een meesterwerk in ijzer, glas en marmer uit de 19de eeuw, de neoclassicistische Muntschouwburg, het Martelarenplein met zijn neoclassicistische gebouwen waar verschillende Vlaamse ministers hun kabinet hebben en het indrukwekkend monument voor de slachtoffers van de Belgische revolutie. We zagen véél dure winkels en chocoladehuizen. Maar we werden ook geconfronteerd met de armoede. Vooral de meisjes hadden medelijden met de daklozen in hun kartonnen dozen en de bedelende moeders met hun kleine kinderen.

De wandeltocht eindigde op de Grote Markt. Het was tijd voor de middagpauze. Na de lunch wandelden we via de Kunstberg, het Koninklijk Paleis en het Warandepark naar het Paleis der Natie. Ook dit gebouw is in neoclassicistische stijl. Ons Federale Parlement is een historisch gebouw met een rijke geschiedenis!

Aan de ingang moesten we alles, dus niet alleen jassen en tassen, maar zelfs onze sjaals achterlaten en door een metaaldetector lopen. Over deze strenge veiligheidsmaatregelen waren we toch wel wat verbaasd. Onze gids verwelkomde ons in het parlement en liet ons eerst een filmpje over de functie en de werking van het parlement bekijken, daarna kregen we een rondleiding met aandacht voor de politiek, maar ook voor het gebouw zelf, de schilderijen, wandtapijten, beeldhouwwerken, ... We kregen uitleg over hoe een wetsvoorstel gemaakt en gestemd wordt, hoe de parlementaire vragen gesteld en beantwoord worden, ....

Het Parlement bestaat uit twee kamers: de Kamer van Volksvertegenwoordigers met een groen en de Senaat met een rood interieur. In de Kamer mochten we plaatsnemen op de toch wel onhandige klapstoelen en in de Senaat in de comfortabele zetels. Daar zelf mogen zitten op de plaatsen van onze ministers en parlementairen heeft toch wel iets! Vooral de Senaatszaal ziet er majestueus uit. Het plafond is bedekt met bladgoud en de wapenschilden van de oude negen provincies van België pronken op het plafond, aan de muur hangen indrukwekkende schilderijen van historische helden. We liepen ook door de wandelgangen met de borstbeelden van de vroegere Eerste ministers, door de leeszaal met de vele binnen- en buitenlandse kranten, met de portretten van vroegere voorzitters van de Kamer, … In één van de commissiezalen keken we vol bewondering naar een schilderij van de eedaflegging van een van onze koningen. Het schilderij is zo gedetailleerd dat je alle politici herkent.

Na ons bezoek was het tijd om naar Kortrijk terug te keren, dus stapten we naar het station. Over de NMBS hebben wij geen klachten: onze trein reed stipt op tijd en we hadden allemaal een zitplaats.

Dit was het einde van een leerrijke dag.